13 lutego 2026 InformacjeMieszkaniec

Apel o wsparcie rehabilitacji Laury

W dniu 20 stycznia 2026 roku życie małej Laury oraz jej najbliższych zmieniło się w sposób, którego nikt nie jest w stanie przewidzieć ani na który nikt nie może się przygotować. Ten tragiczny dzień stał się bolesną cezurą dzielącą codzienność na radosną przeszłość i pełną lęku teraźniejszość. Laura została potrącona przez samochód, a jej stan był tak krytyczny, że na miejsce wezwano śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, który w trybie pilnym przetransportował dziewczynkę do uniwersyteckiego szpitala w Prokocimiu.

Lista obrażeń, z którymi musi mierzyć się ta mała pacjentka, jest porażająca. Diagnoza lekarzy objęła złamanie prawej ręki, stłuczenie prawego płuca oraz – co najbardziej bolesne i niebezpieczne – ciężki uraz mózgu. Początkowo organizm Laury był zbyt słaby, by samodzielnie podjąć funkcje życiowe; dziewczynka nie potrafiła oddychać bez specjalistycznego wsparcia. Po heroicznej walce o stabilizację jej stanu, konieczne były kolejne interwencje medyczne: zabieg tracheotomii wspomagający oddech oraz założenie sondy PEG, która służy obecnie do karmienia.

Mimo upływu czasu i starań najlepszych specjalistów, Laura do dnia dzisiejszego nie odzyskała przytomności. Każda doba to dla jej rodziców czas czuwania, nadziei i ogromnej niepewności. Lekarze są jednak zgodni w jednej kluczowej kwestii: jedyną realną szansą na to, by Laura mogła kiedykolwiek powrócić do sprawności, jest podjęcie niezwykle intensywnej, długiej i bardzo kosztownej rehabilitacji. Jest to proces żmudny, wymagający specjalistycznego sprzętu i zaangażowania wielu ekspertów, co generuje koszty drastycznie przekraczające możliwości finansowe jednej rodziny.

Zwracamy się do Państwa z pokorną, ale pełną determinacji prośbą o wsparcie. Zebrane środki zostaną przeznaczone na częściowe pokrycie ogromnych wydatków związanych z walką o powrót Laury do zdrowia. To apel o pomoc w bitwie, której stawką jest przyszłość dziecka. Jako wspólnota możemy stać się częścią tego ratunku. Każda przekazana złotówka i każdy gest solidarności to cegiełka budująca drogę Laury do nas wszystkich.

Nie bądźmy obojętni na ten cichy krzyk o pomoc. Pomóżmy jej wrócić.